අවිහිංසක රූපයයි මන බදින හිනාවයි.....
දුටු දිනම සිත බැදුනා ඒ පුංචි ඇස් දෙකට...
නැති වුවත් මිල මුදල් අත බරින් ඇය සතුව...
නැවතුනා ඇය ඇවිත් මා හදේ ගැඹුරේම....
දින දින ගෙවුනා අපගේ ඇසුර තදින්....
හද හද ගැලුවා පෙම් නදියත් දෙගොඩ තලන්....
වැටහුනා දුර බවක් ඇය සිටින ලෝකයෙන්.....
පිටුපාලා මගේ සිතට වෙන් උනා මා ඇගෙන්....
වෙන් වුනත් ඇගෙන් මා සිත තාම ඇය තුරුලේ....
නොමැත තව පෙම් කුසුම් වෙන ගතක පලදන්න...
සිහිනෙනුත් පෙනෙන්නේ ඔබෙ රුවයි මට තාම....
පැටලුනත් ඔබේ දැත ඔහු සුරතෙ පෙර දිනක.....
සුපැතුම් ගලයි ඊයේ සිට මට වැඩියෙන්.....
සතුටක් මෝදු වෙයි සිත් අහසින් සිනා බරින්....
සිහි වෙන විට මා අමතක නොවුනු බවින්...
අවුරුද්දම සුබ වෙතියැයි සිතමි සිතින්....
දෙදසස් දොලහ අවුරුද්දත් නොදැණීම....
ගෙවී ගිහින් වෙනසක් නැතිවම අරුම...
දෙදහස් දහතුනත් ඇවිදින් සිතු සේම...
පා නගමි එයට ඔබ සමගින් අද සේම.....
සිතන පැතුම් ඉටු වී සිරි සැප දේවා...
නිරෝගි සුව වැඩි වී ආයුශ වැඩි වේවා....
යහපත් සිතුම් සිත් තුල තව වැඩි වේවා...
ඔබ සැම හට පින්බර නව වසරක් වේවා....
නැති කල අප මතක් වුන....
ඇති කල අප අමතක වුන...
නෑදෑයෝ
අපිටත්,
ඊයේ වෙනකන්ම සිටියලූ.....
බස් රථ වල සුවදකූරු විකුන්නේ දුවේ.....
එදා වේල අඩු නෑතුවම ඔබට දෙන්න දුවේ...
මාල වලලු රන් පාටින් නොදිලුනාට ගතේ...
තාමත් නුබ හැඩකාරලු අන් අය මට කියනු ඇසේ...
අඳ මවුනගේ සෙනෙහෙ කැළ්ම අහිමි උනත් දුවේ....
එදින ඉදන් අඳ පියාගේ කනවැල වූ දුවේ....
තරුණ බඹරු ඉගි කෙරුවත් ඔබ හට මගෙ දුවේ...
පෙම් ගී වැල් මියැදි ගියේ මේ තාත්ත නිසාද මගේ දුවේ...
අප විකුනන සුවද කූරු බුදු සාදුට දැල්වුවාම දුවේ....
බුදු සාදුත් අපි දිහාට දෙනෙත් යොමයි දුවේ....
එපින් බලෙන් අප තිදෙනම අනුමොදම් වී දුවේ..
සසර දිනක අප දෙදෙනට නුබ පෙනීයන් දුවේ.....
